Borki
W 1441 roku zła opinia o Borkach, rodzie nie zawsze postępującym etycznie, potwierdziła się. Eryk I książę pomorski obiecał Borkom przekazania pozostałej części Reska jako lenna. Gdy to się stało śmierć poniósł nagle w nurtach Regi Przybysław Vidant i jego dwóch synów. W 1447 roku zamek z miastem należały już tylko do Borków. Były ich własnością do 1808 roku.
Rozplanowanie przestrzenne Reska nie różni się od innych małych miast pomorskich tego okresu. Wjazd do miasta prowadził przez jedną z trzech bram, czwartą wybudowano później. Dwie ulice prowadzą do rynku od bramy Gryfickiej, a jedna od bramy położonej nad Regą. W czasie wojen napoleońskich Resko zostało zniszczone podczas szturmu 14 października 1806 roku.
Ważniejsze zabytki, to Sanktuarium Maryjne pw. Niepokalanego Poczęcia NMP, w północnej części ruiny zamku Borków, a na wzgórzu zamkowym piękny starodrzew, w tym pomniki przyrody - potężne lipy zwane Białogłowami i dęby zwane Wilkami. Nad Regą młyn i spichlerz z XIX w.
mdr | 
